Merry Christmas (I don’t want to fight tonight)

Posted in varia with tags , , on december 24, 2010 by sezaar

Een pareltje uit de filmgeschiedenis, speciaal voor deze dag.

 

Next in line

Posted in Zonder categorie on oktober 25, 2010 by sezaar

Excuses voor de windstilte maar wij wachten nog steeds op een telefoontje van het paleis om als Koninklijke Potsenmaker aan te treden om de crisis te helpen ontmijnen.

 

ducit amor patriae

In the shadows

Posted in levensvragen on september 12, 2010 by sezaar

Een vriend van me merkte onlangs op dat hij slechts per toeval op mijn blog gestoten was en dat ik er zo weinig ruchtbaarheid aan gegeven had. Hij vroeg niet waarom (zijn discretie is een van de kwaliteiten die ik ten zeerste weet te appreciëren) maar hij zou het antwoord wel begrepen hebben: omdat ik er niet de behoefte toe voel. *

Het is een paradox waar ik me enige tijd geleden bewust van werd toen een collega van me vroeg wanneer ik eens zou optreden met mijn band. De gitarist (de bovenstaande vriend) en ikzelf hebben de band een drietal jaar geleden opgericht en hebben intussen tweemaal opgetreden. Geen van ons beide is op zich bang om op een podium te staan maar we voelen net zo min de behoefte om meteen maar de wereld te veroveren. Andere vrienden van me staan nog geen jaar nadat ze een instrument kochten al overal ten lande lawaai te maken, wij tasten in de besloten repetitieruimte ons geluid verder af. Slechts met mondjesmaat en na lange tijd gooien we eens iets online. Mijn collega snapte het niet, want je wil toch gehoord of gelezen worden?

Mijn oprechte antwoord is “nee”.

Ik heb voor verschillende bladen al een ontelbaar aantal artikels geschreven en heb zo hoor ik hier en daar een zekere naam en geloofwaardigheid in het wereldje. Onze muziek wordt hier en daar op goedkeurend gemompel en een “hou ons op de hoogte” ontvangen. Ja, ik vind het fijn dat andere mensen mijn creaties appreciëren (muziek of teksten) maar ik verlang niet naar hun “erkenning”, de creatie op zich volstaat voor me. Ik schrijf of speel niet voor een publiek maar louter omdat ik er een zeker talent voor heb of denk te hebben. Dat ik met een aantal zaken meer naar buiten kom dan andere, heeft met de media waarvoor ik werk te maken. Maar eerlijk, het aantal luisteraars of lezers heeft me nooit geïnteresseerd. Ik weet niet wie leest of beluistert wat ik maak, laat staan met hoeveel ze zijn of wat ze er van denken. Ik heb geen publiek nodig maar verjagen zal ik het evenmin. Bezoekers zijn altijd welkom, maar ik ben net zo gelukkig op mijn eentje.

*Misschien is het daarom hier ook al zo lang stil, omdat ik er gewoon niet de behoefte aan had iets te delen of te schrijven.

Wayfaring stranger

Posted in Zonder categorie on juli 18, 2010 by sezaar

Het is een traditional die door meerdere goden gebracht is, maar deze pure versie hoor ik nog het liefst, deze week zelfs nog net dat ietsje meer.

Family Affair

Posted in levensvragen on juni 29, 2010 by sezaar

Misschien starten we deze blog wel opnieuw op maar vanwege persoonlijke redenen zal het hier een tijdje stil zijn.

Tears on my pillow

Posted in levensvragen with tags , , , , on juni 11, 2010 by sezaar

Twee dagen na elkaar hebben we tegen de tranen gevochten, niet omdat ons een onnoemelijk lijden te beurt gevallen is maar omdat op twee verschillende momenten een paar minuten geschonken werd die in al zijn puurheid en onbevattelijke schoonheid een ontroering ontlokte.

Het eerste is een song, meer dan zeventig jaar oud, maar het maakt 99% van de gladde, op traanklieren gerichte songs overbodig.

Voor dit tweede fragment zijn we Boleuzia dankbaar. Ja eerst kwam er de grijns maar voor het filmpje afgelopen was, had de grijns plaats geruimd voor tranen. Ga met god, dapper pinguïn en moge je vinden wat je zoekt.

The visitors

Posted in levensvragen with tags , , on juni 7, 2010 by sezaar

Boleuzia heeft gelijk wanneer hij stelt dat de helft van zijn blogrol stil is, we hebben hier zelf nauwelijks ook nog iets gepost. De facebook-updates laten zich vangen in een zin (nee twitter daar doen we niet aan mee) in plaats van epistels en verder hebben we genoeg ergernissen maar niet de zin of de fut om daar ook iets over neer te pennen. Maar speciaal voor Boleuzia dit fragment uit Star Trek Deep Space 9 dat hij volledig zal onderschrijven. He, het had een gesprek tussen ons beiden kunnen zijn:

Dit gezegd zijnde heb ik de voorbije week een week thuis gezeten. De enige keren dat ik buiten kwam was voor boodschappen en een repetitie. Er zouden meer van dergelijke dagen moeten bestaan.