Archief voor Fernand Koekelberg

Letter To The Censors

Posted in Zonder categorie with tags , , , , on november 6, 2008 by sezaar

Stel dat u morgen op het werk in het bedrijfsblad, nieuwsbrief of op het prikbord een fotomontage van uzelf een collega ziet waarbij u bepaalde seksuele handelingen pleegt, zal u er dan eens smakelijk om lachen, vragen het te verwijderen of een klacht wegens pesten op het werk indienen (en gehoord worden)? En als het een collega overkomt, zult u er dan begrip voor opbrengen wanneer hij of zij hierom kwaad wordt of zult u vinden dat h/zij een zuurpruim is? Beeld u nu ook in dat een van beide een ondergeschikte is van de andere en dat er al langer geruchten de ronde gaan als zouden ze een relatie hebben, hoewel ze beiden getrouwd zijn. Is het nu nog grappig of toch eerder smakeloos en onnodig kwetsend?

88850En toch zijn er genoeg Vlamingen die vinden dat het moet kunnen, en dat het zelfs “censuur” is wanneer iemand stelt dat die beruchte fotomontage verwijderd moet worden. Uiteraard hebben we het hier over de beruchte Humorel en de manier waarop het magazine en zijn aanhangers zich momenteel in een slachtofferrol plaatsen zonder oog te hebben voor de tegenpartij.  Of de montage al dan niet smaakvol is dan wel geslaagde satire is hier van geen belang. De vraag waar het om gaat, is in hoeverre iemand het recht heeft zich tegen dergelijke spot te beschermen en stappen te ondernemen.

Persvrijheid is een mooi goed maar dat is de bescherming van de persoonlijke integriteit en menselijke waardigheid ook. Eigenlijk moet men de vraag durven stellen en beantwoorden of iemand die het mikpunt van spot en satire is ook het recht heeft hiertegen te ageren. (*) Is het recht om te beledigen dan werkelijk absoluut?  Heeft men geen gevoel voor humor wanneer men met de prent in kwestie niet kan lachen? Moet men alles ondergaan onder het mom dat het maar om te lachen is? Wie met woorden als satire en censuur goochelt, moet sterk in zijn schoenen staan en weten waarover het gaat.

censuurGewoon wat beladen termen gebruiken (**) volstaat niet om het gelijk te halen en dat is wat er alvast in het openbaar gebeurt in dit debat. Goedkope insinuaties en een sluipende karaktermoord door een blad dat sowieso een spreekgestoelte en een groep gretige volgelingen heeft, getuigen niet van een volwassen aanpak noch van een rebelse en tegendraadse geest die tegen een stootje kan. Wie de stoute jongen van de klas wil zijn, moet ook aanvaarden dat hij een tik op de vingers kan krijgen. Humo wil wel het stoute jongetje zijn maar roept nu luidkeels dat de straf niet eerlijk is en dat “het maar om te lachen was”. Van een magazine dat er al zolang prat op gaat tegen de stroom in te varen, had ik meer verwacht dan nauwelijks verholen financiële argumenten.

En wat de huidige zelfverklaarde verdedigers van humor, satire en vrijheid van meningsuiting betreft, stel ik voor dat ze een koddige montage maken van enkele van hun vrienden, bij voorkeur van die waarbij de relatie wat problemen kent. Naar alle waarschijnlijkheid zullen hun vrienden er wel de humor van in zien.

(*) Ik spreek me niet uit over manier waarop Koekelberg en Ricour gehandeld hebben noch of zij in deze te rigide maatregelen genomen hebben. Voor mijn betoog is dit niet voldoende relevant, hoezeer ook bij hun handelen vraagtekens gesteld mogen worden.

(**) Het volstaat om terug te denken aan het debat rond de Deense cartoons of de rechtszaak tegen het toenmalig Vlaams Belang om te beseffen hoe snel termen gebruikt en misbruikt worden door de benadeelde partij.

Advertenties